Pickupy gitarowe (przetworniki, przystawki)

Pickupy gitarowe to zbiór elektromagnesów, które wykorzystując zjawisko indukcji elektromagnatycznej, przetwarzają drgania struny w polu elektromagnetycznym, na sygnał elektryczny, który biegnie kablem do pieca, gdzie zostaje wzmocniony.

Od pickupów w dużej mierze zależy brzmienie naszej gitary, warto zatem zapoznać się z podstawowymi rodzajami pick upów i dowiedzieć się czego możemy po nich oczekiwać. Wpływ na brzmienie przystawki ma między innymi to z jakiego materiału wykonany jest magnes, jaka jest grubości drutu użytego w uzwojeniu; również ilości zwojów wokół magnesu ma duże znaczenie.

Single i humbuckery

Singiel to pickup, który ma jeden szereg elektromagnesów. Jego brzmienie jest bardziej szkliste, ma więcej „góry” i „dołu”; kojarzy się z brzmieniem Stratocasterów w bluesie. Konstrukcja tego typu przystawki powoduje, że single zawsze trochę szumią. Zasadniczo single mają sygnał słabszy niż humbackery (choć istnieją single o specjalnej konstrukcji, grające głośniej nawet od humbuckerów!).

Tego rodzaju przetworniki najlepiej spiszą się w bluesie, popie, funk, a także w lżejszych odmianach muzyki rockowej.

Humbucker to dwa połączone ze sobą w przeciwfazie single. Taki rodzaj konstrukcji pozwala wyeliminować szumy. Pickupy tego typu mają więcej środka, co powoduje, że brzmienie jest pełniejsze. Świetnie spisują się w mocniejszej muzyce zarówno przy mostku jak i przy szyjce. Nie uzyskamy na nich tak łatwo singlowej „szklanki”, ale w zamian za to otrzymamy pełne, mocne brzmienie.
 Dodatkowo producenci montujący do swych gitar humbuckery stosują rozwiązanie umożliwiające rozłączenie cewek, czyli „zrobienie” jednym ruchem singla z humbuckera (dodatkowy przełącznik, lub specjalnie skonstruowany potencjometr z dodatkową funkcją). Nie ma co się jednak łudzić, że tak rozłączony humbucker zabrzmi jak dobry singiel, choć funkcja ta z pewnością mocno poszerzy możliwości brzmieniowe instrumentu.

Humbuckery kojarzone z mocnym soundem, dobrze będą brzmiały w muzyce rockowej, metalowej.

Układy pasywne i aktywne

Podstawowa różnica polega na tym, iż w układach aktywnych montowany jest w instrumencie dodatkowy układ elektroniczny wzmacniający sygnał jeszcze zanim ten opuści gitarę. Przedwzmacniacz jest potrzebny, gdyż przetworniki stosowane w układach aktywnych mają bardzo małą ilość uzwojenia przez co generują bardzo słaby sygnał, który musi być wzmocniony nawet kilkadziesiąt razy! Co uzyskujemy w zamian? – bardzo mocno wyrównane pasmo, w którym żadna jego część nie przebija się przed inną. Brzmienie można powiedzieć „idzie ścianą”. Jest to efekt pożądany w bardzo mocnej muzyce gitarowej. Jednak kosztem tego pozbywamy się w dużej mierze dynamiki, którą o wiele lepiej będzie słychać w gitarach z układem pasywnym.
Układy aktywne bardzo często stosowane są w gitarach basowych, gdzie służą wyrównaniu dynamiki (a więc „dociągnięciu” ciszej zagranych dźwięków do właściwego poziomu). Rzadziej spotyka się je w standardowych „szóstkach”.

Nie zapominajmy, że brzmienie zależy ostatecznie tylko od nas, a poszukiwania nowych rozwiązań brzmieniowych zawsze są wskazane. Single nie są lepsze od humbackerów, układy pasywne nie są lepsze od aktywnych. Ważne jest po prostu to, czego my indywidualnie oczekujemy od sprzętu.