Konstrukcja a brzmienie gitar elektrycznych

Jednym z bardzo ważnych czynników mających wpływ na brzmienie jest konstrukcja gitary – rodzaj korpusu, sposób połączenia szyjki z korpusem. Przyjrzyjmy się zatem najpopularniejszym konstrukcjom oraz zapoznajmy się z ich wpływem na brzmienie instrumentu.

Rodzaje korpusów dzielą się na trzy podstawowe kategorie:

1. Solid body (korpus lity) – najpopularniejszy wśród gitar elektrycznych ze względu na najprostsze wykonanie, ale i zapotrzebowanie brzmieniowe rynku – tego rodzaju gitary spotkacie w każdym jednym gatunku muzycznym. Kształt korpusu ma tu niewielki wpływ na brzmienie, dlatego producenci przy projektowaniu „deski” mogą w większym stopniu brać pod uwagę wygodę użytkowania gitary.
2. Semi-hollow body (korpus z komorami rezonansowymi) – gitary zazwyczaj wykonane z twardego, gęstego drewna mają drążone komory rezonansowe, aby obniżyć masę korpusu i poprawić szybkość ataku.
3. Hollow-body/archtop (korpus stanowi komorę rezonansową) – konstrukcja najczęściej wykorzystywana przez muzyków jazzowych. Gitara orkiestrowa, bo taka jest jej inna nazwa, ma nieco wypukłą płytę rezonansową oraz spód, zamiast zwykłego otworu rezonansowego ma wycięte dwa „efy” podobnie jak instrumenty smyczkowe. Jej pudło jest większe niż w przypadku gitary klasycznej, a gryf jest wysunięty z korpusu w taki sposób, by próg XII nie znajdował się bezpośrednio przy krawędzi korpusu. W konstrukcji tego typu struny maja bardzo ograniczony kontakt z korpusem, co za tym idzie gitara jest cichsza, ale posiada idealnie wyrównane brzmienie w grze akordami.

Sposób połączenia szyjki z korpusem jest równie ważnym elementem, mającym wpływ na brzmienie. Rozróżniamy trzy sposoby łączenia tych dwu części:

1. Bolt-on (szyjka przykręcana do korpusu) – jest to najpopularniejszy sposób połączenia, co wynika z przyczyn ekonomicznych. Z powodu niejednorodności materiału drgania w takiej konstrukcji rozchodzą się gorzej, jednak precyzyjnie wykonane połączenie typu bolt-on potrafi być bardzo satysfakcjonujące o czym świadczy fakt, że większość znanych gitarzystów wybiera właśnie ten rodzaj konstrukcji. Dodatkowo właściwości brzmieniowe takiego połączenia polepszają się wraz z wiekiem gitary, a użycie śrub do połączenia również wnosi coś niepowtarzalnego do soundu instrumentu.
2. Set-in (szyjka wklejona w korpus) – ten rodzaj połączenie powoduje, że fale roznoszą się o wiele lepiej, nie są obcinane dolne części pasma, a i sustain zazwyczaj jest lepszy. Niestety, zazwyczaj gitary z wklejana szyjką są odpowiednio droższe.
3. Neck-through-body (szyjka przechodzi przez całą długość korpusu) – jest to konstrukcja najmniej popularna z powodu największej trudności jaką stanowi jej wykonanie i często bywa tą najdroższą. Taki rodzaj połączenia zapewnia idealne rozchodzenie się drgań i najlepiej oddaje charakter drewna użytego do budowy instrumentu, choć na pewno gitary tego rodzaju zaciągają brzmienie bardziej z gryfu, a często mniej oddają brzmienie samego korpusu.

Należy podkreślić, że żadne z konstrukcji nie jest lepsza od drugiej! Dobór konstrukcji zależy od tego do jakiego rodzaju muzyki potrzebujemy instrumentu, jak sami wyobrażamy sobie nasze brzmienie. Każda konstrukcja ma swój niepowtarzalny charakter i walory brzmieniowe właściwe tylko jej samej.